Starty na holu
[edytuj] Starty na holu
początek paralotni na wyciągarce stacjonarnej, lotnisko w Mirosławicach.
Do startów na terenach nizinnych wykorzystuje się wyciągarki. Najpopularniejsze są następujące rodzaje:
- malinka - sznur o stałej długości przymocowana jest aż do samochodu w poprzek siłownik - dynamometr - umożliwiający wymiar siły holowania. uregulowanie siły holowania odbywa się w poprzek zmianę prędkości jazdy samochodu.
- abrolwinda - kocioł z nawiniętą liną zamontowany jest w samochodzie innymi słowy łodzi motorowej. władza holowania regulowana jest w poprzek kontrolowanie siły hamowania bębna z odwijającą się liną, tudzież podobnie w poprzek zmianę prędkości pojazdu innymi słowy łodzi. Stosuje się podobnie abrolwindy z dodatkowym pomiarem siły holowania zbyt pośrednictwem dynamometru.
- wyciągarka stacjonarna - sznur nawijana jest na kocioł zbyt pośrednictwem zamontowanego w wyciągarce silnika. władza holowania kontrolowana jest przeważnie zbyt pośrednictwem hydrokinetycznej przekładni ze sprzęgłem.
Podstawowym warunkiem bezpiecznego holowania (oprócz odpowiedniego przeszkolenia pilota i obsługi wyciągarki) jest stałe kontrolowanie na mocy obsługę wyciągarki siły holowania oraz obserwowanie zachowania holowanej paralotni i innych latających niedaleko jednostek.
W Polsce, z przyczyny przeważającego terenu nizinnego, starty zbyt wyciągarką cieszą się dużą popularnością. Loty holowane w krajowych warunkach pozwalają na uzyskanie typowej wysokości po wyczepieniu około 300-700 m, co koniec aż do nawiązania kontaktu z termiką.