Najbardziej doświadczeni piloci wykorzystują zjawiska termiczne do pokonywania znacznych odległości. Po wzniesieniu się w kominie na poprawnie dużą wysokość, przewodnik szybuje w odniesieniu do następnego spodziewanego komina też znajdując go nabiera nadal kiedyś wysokości, którą utracił w toku szybowania. Powtarzanie tych manewrów powoduje że przewodnik jest w stanie pchać się w wybranym kierunku, zazwyczaj zgodnym spośród kierunkiem wiejącego wiatru. godzina trwania przelotu ograniczony jest długością dnia, ponieważ w nocy noszenia termiczne zanikają. Najdłuższe przeloty mogą trwać więcej niż 10 godzin, bieżący rekord świata wynosi 423 kilometry w przelocie otwartym też 368 km w przelocie docelowym [1]