Niektóre powierzchnie lądu odurzony promieni słonecznych nagrzewają się szybciej np. skały, asfalt, tereny zabudowane. Nagromadzone miło jest oddawane znajdującemu się bezpośrednio powyżej lądem powietrzu, które unosi się, tworząc tzw. komin termiczny. Takie strefy noszeń termicznych mogą osiągać na los przez nader długi godzina w jednym miejscu. poniżej silniejszym wietrze mogą być przerywane i przenoszone razem spośród wiatrem na osobności od czasu terenu, powyżej którym powstały.
Piloci paralotni po natrafieniu na komin cieplny krążą w jego zasięgu, iżby jak najdłużej ostawać w strefie najsilniejszych noszeń. ponieważ różnice w prędkości wznoszenia są nader trudno wyczuwalne dla człowieka, piloci przeważnie wykorzystują wariometr, który za pomocą wyświetlacza i sygnałów dźwiękowych informuje o prędkości wznoszenia jednakowoż opadania. przez temu możliwe jest wyszukiwanie stref o największych prędkościach wznoszenia i obieg w ich centrum, zwane w terminologii paralotniarskiej centrowaniem komina.
Wznoszenie się w kominie przypuszczalnie trwać do osiągnięcia podstawy chmur owo znaczy granicy inwersji. podnoszenie się w chmurze - chociaż możliwe - jest potencjalnie niebezpieczne.
Podstawowym niebezpieczeństwem związanym spośród lotem w chmurze jest ubywanie orientacji przez pilota. Śmiertelne ryzyko niosą chmury typu obłok kłębiasta deszczowa (burzowe), w których wnętrzu występują wyjątkowo silne ruchy powietrza, często niosącego drobiny lodu, a prędkość prądów wznoszących uniemożliwia ucieczkę w dół. objawienie się takich chmur jest sygnałem do natychmiastowego zakończenia lotu.