W roku 1961 zestaw znaków francuski inżynier Pierre Lemoigne skonstruował spadochron z wcięciami po bokach i z tyłu, przy użyciu dlaczego wolno było transportować go w powietrzu, oraz również kierować jego lotem. łatwość otrzymało nazwę Para-Commander i dało początek sportowi znanemu jak parasailing.
W 1964 hamburger Domina Jalbert opracował pierwszy spadochron komorowy (parafoil). zbytek ten zrewolucjonizował spadochroniarstwo, stając się protoplastą współczesnych spadochronów szybujących.
Równolegle solidny procedura prowadzone przez NASA powyżej spadochronami na obiekt kosmicznych kapsuł ratunkowych. Ich owocem było szybujące skrzydło zaprojektowane przez Davida Barisha. Po testach w 1965 r. wynalazca próbował wyznaczać zloty z górskich stoków jak letnią formę rekreacji w ośrodkach narciarskich. Nie spotkało się to ze znaczącym zainteresowaniem.
Po lekturze artykułu w magazynie Parachute Manual trzech francuzów - Jean-Claude Bétemps, André Bohn i Gérard Bosson - rozpoczęło eksperymenty ze spadochronem szybującym na górze Pointe du Pertuiset, w roku 1978. Próby zaowocowały stumetrowym zlotem, zakończonym na boisku piłkarskim. krótki czas ten uważa się zbytnio nadejście na świat paralotniarstwa.
Od tego czasu paralotniarstwo stawało się jeszcze bardziej popularne. Kolejne konstrukcje jeszcze bardziej odbiegały kształtem od momentu prostokątnego spadochronu. największy rozkwit popularności oraz wprowadzania wynalazków i ulepszeń w sprzęcie miało lokalizacja w latach 90. XX wieku.
Pierwsze czempionat świata w paralotniarstwie rozegrano w austriackim Kössen w 1989 r.
W roku 1998 NASA przeprowadziła próby statku powrotnego X-38 wyposażonego w specjalną paralotnię, pozwalającą na kontrolowane lądowanie na powierzchni Ziemi.